ОМЫРТҚАЛЫ ЖАНУАРЛАРДЫҢ БИОӘРТҮРЛІЛІГІН МЕН ДАЛА КЕНІКТІКТЕРІНІҢ ДАМУЫ ҚАЗАҚСТАННЫҢ НЕОПЛЕЙСТЛЦЕН КЕЗЕҢІНДЕ (ЕУРАЗИЯ ОРТАЛЫҒЫ)

Анотація

Осы зерттеудің мақсаттарына сәйкес, Қазақстан аумағындағы неоген дәуірінің әртүрлі кезеңдерінде жалпы климаттық жағдайлардың өзгеруінің далалық кеңістіктердің дамуына, сондай-ақ жойылып кеткен омыртқалылардың биоәртүрлілігінің құрамына әсер ету процесі қарастырылды. Бүкіл кезең бойы климаттың ауытқулары байқалады, кейде тауларда мұздық дәуірлердің басталуымен, кейде климаттың жұмсаруымен және ішінара ылғалдануымен көрінеді. Жазықтарда климаттың ылғалдануы мен таулардағы мұздықтар кезіндегі салқындау айқын байқалды. Бұл климаттың континенталдануын және салқындау мен аридизацияның жалғасуын көрсетеді, бұл тегістелген кеңістіктерде айтарлықтай аумақта далалар мен шөлдердің пайда болуына ықпал етті. Ландшафттық-климаттық жағдайлардың өзгеруінің бұл процесі омыртқалылардың биоәртүрлілігін сақтау үшін экологиялық орындардың дамуына ықпал етіп қана қоймай, сонымен қатар неоген дәуірінің әр кезеңіндегі омыртқалылардың түрлік алуандылығының азаюын да көрсетеді. Неоген дәуірінің соңына қарай мамонт фаунасының көптеген түрлері жойылып кетті, тек киік, бұлан, құлан, қасқыр, түлкі, қоңыр аю, қоян және кеміргіштер ғана қазіргі фаунаның негізін құрады.